merhaba gönül dostdu
İnsan özlediği yaşamın bile ansızın gelmesinden korkabiliyor. Alıştığı hüzünbaz demleri ürkütmemek adına hatta zamanla bu vuslattan soğuyabiliyor. Alışılagelmiş acılar dile geldiğinde farklı bir boyut kazanıp tazelenerek hayatımızın ortasına çöreklenebiliyorlar… Onları yaşamın ritminde bir notaya çevirmişken, tekrar gözden geçirmek tüm akortları bozabiliyor. öğle bir yaşamın demindeyizki bir yol bulup cıkamıyoruz yaşadığımız la düşündüğümüz aynı değil galiba yüreğine sağlık iyi bir çalışmayla burdasın blogma beklerim
